Okoń to opancerzony drapieżnik, który nie osiąga dużych rozmiarów. Najczęściej wyławiane są sztuki do 30 cm Okonie można łowić metoda gruntową ze spławikiem, na żywą przynętę, spinning lub metodą podlodową.

Do każdej z tych metod należy dobrać odpowiednie wędzisko. Do ich połowu stosuje się najczęściej wędki o długości od 2,7 m do 3,0 m. Akcja wędki przy zarzucaniu powinna być szczytowa, natomiast już podczas samego holu średnia. Sprawdzić się mogą także paraboliczne wędziska, jednak dzięki miękkiej akcji podczas prowadzenia przynęty spowalnia znacznie pracę wabika. Gdy łowimy techniką z opadu, brania wyczuwalne są na wędce jako puknięcia. Zacięcie okonia powinno być energiczne, lecz niezbyt mocne ponieważ mają one kruche pyski. Przy łowieniu okoni sprawdzi się też delikatna wklejanka i kołowrotek z cienką żyłką. Szczytówka natomiast powinna być na tyle delikatna aby uginała się pod ciężarem opadającej przynęty. Każde jej ugięcie jest sygnałem brania. Dobrymi wędkami sprawdzającymi się przy połowie drapieżników w tym okoni są też blanki. Są bardzo lekkie, szczytowe, świetnie wywarzone, szybkie i dość sprężyste. Długość blanki powinna mieć ok. 2.13 m do 2.35 m., najbardziej optymalny ciężar wyrzutu to 3- 14 g, jako przynętę stosujemy rippera ok. 5 cm. Sprawdzają się także obrotówki.

Wędka na okonia powinna być sprężysta i elastyczna dzięki czemu można osiągnąć bardzo dalekie rzuty. Ważną cechą w doborze wędki jest także jej czułość przy prowadzeniu przynęty, braniu ryby czy rozpoznaniu dna.

3 KOMENTARZE