Do najbardziej popularnych metod wędkowania należy wędkarstwo spinningowe, gruntowe, spławikowe i muchowe.

Jak zacząć łowić metodą spinningową?

Wędkarstwo spinningowe to dyscyplina wędkarstwa polegająca na ciągłym oddawaniu rzutów sztuczną przynętą. Chodzi o to, żeby przynęta znajdowała się w ruchu – wyrzucana i ściągana. Wędkarz łowiący tą metodą, także często zmienia swoją pozycję, w przeciwieństwie do na przykład wędkarza łowiącego na spławik. Ciągły ruch wędki, przynęty i wędkarza jest określnikiem tej metody. Wędka spinningowa składa się z wędziska-spinningu, kołowrotka spinningowego, linki i sztucznej przynęty. Wędkarz spinningujący powinien: wykonywać celne rzuty, odpowiednio prowadzić przynętę oraz potrafić zacinać, holować i podbierać złowioną rybę. Jest sześć podstawowych technik rzutu spinningiem. Rzut z przyklęku dobrze maskujący spinningistę nad wodą. Rzut wahadłowy wykorzystujący ciężar sztucznej przynęty wahającej się na żyłce. Należy pamiętać, aby przy tej metodzie przynęta była oddalona co najmniej 30 cm od szczytówki. Rzut klasyczny znad głowy pozwala na wyrzut przynęty na dużą odległość, kilkunastu lub kilkudziesięciu metrów. Wykonywalny tylko w miejscu, w którym nad głową wędkarza nie ma drzew. Kolejną techniką spinningu jest rzut boczny, pozwalający na daleki wyrzut w miejscach, w których rzut znad głowy nie wchodzi w grę. Kiedy nie możemy zastosować żadnej z dwóch ostatnio przedstawionych technik, stosujemy wtedy tzw. “pchnięcie szpadą”. Wykonywane jest prostopadle do nurtu rzeki. Rzut tą techniką nie jest daleki. Ostatnia technika stosowana w spinningu to katapultowanie. Napinając szczytówkę i trzymając przynętę w dłoni, można ją wystrzelić na kilka metrów.

Dobieramy zestaw spinningowy

Jest też kilka rodzajów spinningu, podział uzależniony jest od sprzętu jaki do niego zastosujemy. Zestaw ultralekki gdzie stosuje się przynęty o masie do 3 g, kołowrotki o masie poniżej 200 g i bardzo cienką żyłkę. Zestawem takim łowimy okonie, klenie, pstrągi potokowe czy wzdręgi. W zestawie lekkim stosujemy przynęty o masie do 10 g, wędkę długości od 1,80 do 2,40 m, lekki ok. 200 g kołowrotek i bardzo cienką żyłkę. Wybieramy oczywiście małe przynęty. Z takim zestawem złowimy średniego szczupaka, sandacza, okonia, pstrąga potokowego czy wzdręgę. Średni zestaw wymaga wędki o długości od 2,10 do 3,30 metra, cięższego niż w dwóch poprzednich rodzajach spinningu, o masie do 300 g. Tu stosujemy już średnią żyłkę lub plecionkę do ok. 0,30 mm, oraz średnie błystki obrotowe i woblery. Stosujemy ten rodzaj spinningu w połowach szczupaka, sandacza, dorsza, belony i średnich ryb morskich. Ciężki zestaw spinningowy do już duże przynęty do 80 g, wędzisko w granicach 2,40 do 3,50 metra, średnie i ciężkie kołowrotki, żyłkę do ok 0,35 mm. Na ten zestaw złowimy wymienione powyżej ryby, a także łososie, sumy, czy ryby morskie łowione z brzegu lub kutra. Bardzo ciężki zestaw to przynęty o masie do 500 g, wędzisko od 2,10 do 3,50 metra, bardzo ciężki kołowrotek o masie ok. 500 g o stałej szpuli lub multiplikator. Sprzęt ten wykorzystujemy do połowu morskich drapieżników z kutra.

Wędkarstwo spławikowe? Warto spróbować!

Kolejną metodą wędkarską jest wędkarstwo spławikowe. Polega na łowieniu ryb ze spławikiem na haczyk, na końcu, którego znajduje się przynęta. Tą metodą łowimy ryby z tzw. spokojnego żeru. Wędziska spławikowe dzielimy na dwa rodzaje wędki spławikowe z kołowrotkiem i bez. Wędki spławikowe z kołowrotkiem to teleskopy o długości od 3 do 4 metrów, bolonki od 5 do 9 metrów i odległościówki od 3 do 5 metrów. Do wędzisk spławikowych bez kołowrotków należeć będą baty od 6 do 9 metrów oraz tzw. laski mające od 9 do 14 metrów. Spławikowanie jest jedną z prostszych metod wędkarskich, zaczyna od niej niemal każdy początkujący wędkarz. W wędkarstwie spławikowym stosujemy cztery techniki rzucania wędki. Rzut boczny, kiedy gałęzie nad głową uniemożliwiają rzut znad głowy. Rzut przez składanie wędziska nasadowego. Uzyskuje się go poprzez składanie kilku odcinków wędziska nasadowego, po zacięciu wędkarz skład wędzisko, podnosząc je w momencie, kiedy pozostał jedynie top. Rzut znad głowy podobny do tego w spinningu, stosowany do wędki typu bat i wędki z kołowrotkiem. Ostatnia technika w łowieniu spławikowym to rzut spod ramienia, jest to rzut precyzyjny i mało hałaśliwy chociaż na krótką odległość. Przy wędkowaniu spławikowym należy pamiętać o zanętach przed przystąpieniem do łowienia.

Metoda gruntowa – gdzie, jak, co, kilka wskazówek

Kolejną metoda wędkowania jest wędkarstwo gruntowe, polegające na łowieniu ryb wędką z kołowrotkiem na zestaw, który znajduje się na dnie. Przynęta leży zawsze na dnie, na przyponem znajduje się podkarmiacz czyli koszyczek zanętowy lub sprężyna. Wędka gruntowa nie posiada spławika, jego rolę pełni sygnalizator. Koszyczek zanętowy z rurką antysplontaniową stosowany jest najczęściej w zestawach gruntowych. Można łowić nim feederem lub pickerem. Sprężyna zanętowa z ciężarkiem w środku, pozwalająca na dalekie rzuty, wykorzystywany na białą rybę. Zestaw z zamkniętym koszyczkiem zanętowym, w metodzie gruntowej jest doskonały do nęcenia białymi robakami. Zestaw z płaskim ciężarem, stosowany przy łowieniu białych ryb oraz drapieżników, pozwala na dalekie rzuty.

A może na muchę?

Ostatnią z opisanych metod będzie wędkarstwo muchowe. Łowimy nim na tzw. muchówkę czyli przynętę imitującą owada. Rolę obciążnika odgrywa sznur muchowy, który niesie muszkę na bardzo dużą odległość. Sprężyste wędzisko pozawala na wykonywanie różnorakich ruchów. Muchówka jest wyjątkowo czuła. Techniki muchowe to m.in. łowienie na dwie suche muchy, które umieszczamy na przeponie, jedna jest prowadząca druga pełni rolę skoczka. Rzut rolowany w metodzie muchowej stosowany jest wtedy gdy nie możemy rzucić znad głowy. Sznur puszczamy na wodę i w momencie kiedy jest już napięty odchylamy wędzisko, po czym dynamicznym ruchem kolistym uderzamy nim o wodę. Łowienie na nimfę, czyli specjalną mokrą muchę, której pozwalamy płynąć z prądem, unosząc się tuż nad dnem.

Klasyką muszkarstwa jest połów na suchą muchę. W czasie wymachów muchówką i sznurem muszkarz osusza muchę, po to aby sucha opadła na powierzchnię wody. Branie nastąpi zarówno podczas spływu much jak i energicznego jej podciągania

1 KOMENTARZ