Jelec

JELEC (Leuciscus leuciscus)

Rodzina: karpiowate

Występowanie: W Polsce jest to ryba rzadziej poławiana. Występuje w rzekach o piaszczystm podłożu i silnym nurcie, strumieniach i jeziorach. Można go również spotkać w Bałtyku w zatokach o małym zasoleniu.

Jak wygląda: Osiąga długość ok 35 cm i wagę 250g . Ciało wysmukłe oraz silnie bocznie spłaszczone. Ubarwienie od czarnoniebieskiego z metalicznym połyskiem na grzbiecie do białożółtego na brzuchu o słabym połysku. Płetwy na ogół blade żółtawe lub lekko pomarańczowe. Intensywniej zabarwiona jest zwykle płetwa grzbietowa i ogonowa.

Okres połowu (Kiedy najlepiej łowić): Cieplejsze pory roku. Od wiosny po jesień.

Przynęty: Białe robaki, pinki, czerwone robaki. Małe przynęty muchowe.

Zanęty: Wszelkie mieszanki płociowe, i na inne karpiowate, a także zanęty uniwersalne.

Odżywianie: Główne źródło pożywienia stanowią owady, larwy jętek, chruścików czy ochotek jak również miękkie części roślin.

Rozmnażanie: Dojrzałość płciową jelce osiągają między trzecim a czwartym rokiem życia. Jelec trze się w marcu lub kwietniu w miejscach z bujną roślinnością. Wówczas ciało samca pokrywają drobne brodawki.

Metody i techniki połowu (Jak łowić): Głównie metoda spławikowa, sporadycznie gruntowa i muchowa.

Zestaw: Spławikowy – powinien charakteryzować się niewielkim maksymalnie dwu gramowym spławikiem, żyłką cienką 0,16-0,18 mm.

Łowiska: Głównie rzeki, starorzecza, kanały.

Wymiar i okres ochronny: do 15 cm i brak okresu ochronnego*.

*Zasady dotyczące połowu, w tym okresy ochronne, wymiary ryb oraz dobowe/miesięczne limity połowów, są ustalane indywidualnie przez dzierżawcę danego łowiska, na przykład przez odpowiedni okręg PZW. 

Rekord Polski: brak danych