Miętus

MIĘTUS – Lota lota

Jak wygląda: Miętusy to ryby zaliczane do rodziny dorszowatych. Już po samym wyglądzie można zaobserwować, że prawidłowo zostały tam zaliczone. Tułów miętusa zwęża się ku ogonowi, posiada dużą paszcze, drobne zęby i jeden wąs na dolnej wardze. Ciało tych ryb jest śliskie i pokryte niewielkimi łuskami. Kolor marmurowy, czarno, brązowo, zielony. Podaje się, że ryby te dorastają do 4 kilogramów, jednak osobnika powyżej 50 cm możemy uznac już za wędkarski okaz.

Występowanie: Przede wszystkim zimne wody, z dużą ilością tlenu. Rzeki, głębokie jeziora. Upodobał sobie kamieniste dno i okolice podmytych brzegów. Ponadto można go spotkać w okolicach twardego i żwirowatego dna.

Okres połowu (Kiedy najlepiej łowić): Od listopada, kiedy to noce zaczynają się robić naprawdę chłodne. Najlepsze efekty wieczorem i w nocy. Popularnie mówi się, że im gorsza pogoda, tym lepiej żeruje miętus.

Przynęty: Czerwone robaki, rosówki, martwe rybki, żywe ryby. Mięso pod różną postacią.

Zanęty: Niestosuje się zanęt przy połowie miętusa.

Metody i techniki połowu (Jak łowić): Najlepsze efekty da łowienie na grunt lub spławik.

Zestaw: Gruntowy: wędzisko do 4 metrów długości, płaski ciężarek, żyłka główna 0,25 mm, haczyk numer 8. Spławikowy: zestaw bardzo podobny do gruntowego.

Łowiska: Rzeki.

Wymiar i okres ochronny: W rzece Odrze od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi – 30 cm, w pozostałych wodach – 25 cm. Z wyjątkiem rzeki Odry od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi – od dnia 1 grudnia do końca lutego*.

*Zasady dotyczące połowu, w tym okresy ochronne, wymiary ryb oraz dobowe/miesięczne limity połowów, są ustalane indywidualnie przez dzierżawcę danego łowiska, na przykład przez odpowiedni okręg PZW.

Rekord Polski: 75 cm i 4,06 kg.